










|
|
Gminy - Liderzy
Rekrutacja gmin-liderów spośród członków ZGW RP odbyła się na podstawie odesłanych ankiet, uwzględniających kryteria:
| 1. | otrzymanie nagrody w dziedzinie ochrony środowiska, która uprawnia do posługiwania się mianem "lidera", |
| 2. | posiadanie "Studium Uwarunkowań i Zagospodarowania Przestrzennego" jak również dokumentu strategii (planu strategicznego) rozwoju gminy, potwierdzających dostateczne rozeznanie i doświadczenie w zakresie przygotowywania projektów w obszarze ochrony środowiska, |
| 3. | aktywne i prekursorskie wprowadzanie zmian w ochronie środowiska, co świadczy o rozumieniu sensu obowiązujących w Europie przepisów i potrzeby realizowania polityki zrównoważonego rozwoju oraz o otwarciu na wprowadzanie nowości organizacyjnych i technologicznych, |
| 4. | własne doświadczenia w porządkowaniu gospodarki wodno-ściekowej, pomocne we właściwej ocenie możliwości adaptacji rozwiązań europejskich, |
| 5. | możliwości do zrealizowania postawionych w projekcie zadań. |
Gminy spełniające powyższe kryteria, zaproszone do udziału w programie:
Wśród jednostek wybranych do realizacji projektu znalazły się gminy o przeważającym rolniczym charakterze, położone wokół miast (4), jak również blisko znaczących ośrodków miejskich (11). Swoim oddziaływaniem obejmują one równomiernie powierzchnię całego kraju. Zajmowana przez nie powierzchnia waha się w granicach od ok. 5.000 do ponad 25.000 ha, a ich obszary obejmują tereny o różnej specyfice, w tym m. in. - nadmorskie, górskie, górnicze, przygraniczne, których środowisko charakteryzuje się dużą atrakcyjnością przyrodniczą i turystyczną.
Ludność większości gmin wynosi średnio 5.000, a średnia gęstość zaludnienia - 50 M/km2.
Wydatki ogólne budżetu w omawianych gminach są bardzo zróżnicowane (od ok. 5 mln do 40 mln zł), chociaż w przeliczeniu na 1 mieszkańca kwoty te są bardziej zbliżone i zawierają się w większości z nich w średnim przedziale: od 1.400 do 1.500 zł/M.
Środki budżetu przeznaczane na inwestycje wodno-kanalizacyjne stanowią najbardziej zróżnicowaną pulę i mogą wynosić od kilkudziesięciu tysięcy zł do 4,5 mln zł.
Gospodarka ściekami w gminach
Stan wyjściowy
W przyjętym jako wyjściowym roku 1990 na omawianych terenach w większości przypadków nie było kanalizacji. Jeżeli istniała jakaś sieć to odprowadzała ścieki do oczyszczalni odległych miast, bądź była siecią zakładową. Mieszkańcy wsi najczęściej gromadzili wytworzone nieczystości w przydomowych szambach lub dokonywali ich zrzutu bezpośrednio do wód powierzchniowych i zagłębień terenu.
Nie funkcjonowały oczyszczalnie przydomowe, a lokalne obiekty zbiorcze, często przestarzałe i zdewastowane, przejmowane były po byłych PGR-ach.
Przyjęta koncepcja rozwiązania problemów związanych z oczyszczaniem i odprowadzaniem ścieków
W związku z opisaną powyżej sytuacją, opracowane i przyjęte przez gminy koncepcje zakładały w głównej mierze rozwój infrastruktury kanalizacyjnej, w stopniu zależnym od dostępnych środków finansowych, poprzez:
| * | likwidację przestarzałych obiektów, nie nadających się do modernizacji, |
| * | modernizację istniejących oczyszczalni - po analizie opłacalności inwestycji i efektów ekologicznych, |
| * | budowę lub rozbudowę sieci kanalizacyjnej wraz z przepompowniami ścieków, |
| * | dążenie do likwidacji zbiorników bezodpływowych, |
| * | przyłączanie się do oczyszczalni w sąsiednich gminach, |
| * | budowę nowych oczyszczalni zbiorczych (często 1-2 duże obiekty z siecią mniejszych), |
| * | budowę oczyszczalni przyzagrodowych. |
Stan obecny
Obecnie stan skanalizowania gmin wynosi średnio 55,2 %.
Struktura usług, świadczonych w zakresie odprowadzania i oczyszczania wyprodukowanych na swoim terenie ścieków, przedstawia się w omawianych gminach następująco (łącznie):
| 47,6 % | urząd gminy, |
| 38,1 % | zakład komunalny, |
| 9,5 % | spółka gminna, |
| 4,8% | firma wybrana w drodze przetargu. |
Finansowanie inwestycji w omawianych gminach odbywa się nie tylko przy udziale środków własnych, zaplanowanych na te cele w budżecie, ale również wkładów wnoszonych przez mieszkańców. Znaczna część funduszy pochodzi jednak ze źródeł zewnętrznych, wśród których wymienia się:
| WFOŚiGW, | budżet państwa, |
| NFOŚiGW, | Ekofundusz, |
| ARiMR, | PAOW, |
| AWRSP, | Bank Światowy, |
| FwiZWwW, | Fundację Polsko-Niemiecką, |
| dotacje wojewody, | Polsko-Szwajcarską Komisję Środków Złotowych, |
| FOGR, | Phare. |
| BOŚ, | |
Realizacja zamierzenia współfinansowania przedsięwzięć przez mieszkańców gmin nie zawsze przebiega bezproblemowo. Wynika to głównie z trudnej i wciąż pogarszającej się sytuacji finansowej mieszkańców, jak również z braku świadomości ekologicznej i przekonania o potrzebie działań w zakresie ochrony środowiska. Dodatkowo, rolnicy obawiają się zniszczenia upraw w toku prowadzonych prac budowlanych. Nierzadko obserwuje się również brak woli współpracy pomiędzy sołectwami w obrębie jednej gminy, co bierze swój początek w trwających od wielu lat animozjach pomiędzy największą miejscowością gminy i pozostałymi, mniejszymi miejscowościami.
Istniejące w tym zakresie bariery próbuje się przełamywać poprzez przyjmowanie różnych rozwiązań, mających na celu zwiększenie udziału mieszkańców w planowaniu inwestycji. Często informacje o zamierzonych działaniach wysyłane są do mieszkańców pocztą, są oni zapraszani również na organizowane specjalne spotkania i dyskusje.
Coraz częściej spotykaną formą współpracy z samorządem stają się reprezentatywne komitety społeczne, których udział przy realizacji lokalnych przedsięwzięć nie może zostać nie doceniony. Na terenach wiejskich wzrasta ostatnio w tym zakresie również rola innych organizacji społecznych, podobnie jak i miejscowych parafii.
Ponadto, szczególną formą pokonywania wymienionych problemów realizacyjnych są kary, naliczane dla "spóźnialskich". Nakładane są one w postaci wyższych opłat za przyłączenie lub samodzielnego sfinansowania dokumentacji i przyłączenia do zbiorczej sieci.
Występując w charakterze ekspertów, szkoleniowców i promotorów nowych rozwiązań, przedstawiciele wybranych gmin-liderów są bardziej wiarygodni dla innych polskich samorządów na terenach wiejskich. Wskazane przez nich modele dobrych rozwiązań organizacyjnych w dziedzinie gospodarki ściekowej mogą stanowić wyjściowy model rozwiązywania problemów również w innych obszarach ochrony środowiska.
|